| تبليغات | X |
|
کهن ترین همنوازی جهان در ایران در کاوشی که بین سالهای 1961 تا 1966 میلادی در تپه «چغامیش» خوزستان (نزدیک دزفول) به دست پرفسور«دلوگاز» و«هلن. جی. کانتور» [1] صورت گرفته است، سندی پنج هزار ساله به دست آمده است که کهنترین همنوازی (ارکستر) جهان را در خود به یادگار دارد. «... این نمونههای هنر تصویری با همهی اهمیتی که از نظر حالت هنری، و آگاهی ما به زندگی این دوران دارند، دارای ارزشهایی هستند بسی از این بالاتر و اگر درست بگوییم سند نخستین دستاوردهای بشری هستند که ارزش جهانی داشتهاند. یکی از این نمونهها نخستین سندی است که بشر از موسیقی به شکل هنر سازمان یافته دارد، این تصویر یک گروه نوازنده را نشان میدهد که در واقع پیشرو ارکسترهای امروزی را مجسم میکند.
بر روی این تصویر چنگ بزرگی دیده میشود که پشت سر آن نیمرخ نوازندهای زانو زده است. افزون بر چنگ نواز، نفر دومی دیده میشود که با دستهای باز جلوی چیزی نیم دایره نشسته و طبل مینوازد. چونان خورده شد، خوان بیاراستند می رود و رامشگران خواستند و این بیتی است که بارها در شاهنامه آمده است و اینک تصویر آن از پشت پردههای پنج هزار سالهی روزگار بیرون میآید !
پانوشتها : [1] استاد باستان شناسی دانشگاه شیکاگو. دلی را، کش از آنجا نیست قوتی میان اهل دل، دستارخوان است
منبع : زمینه ی شناخت موسیقی ایرانی - استاد فریدون جنیدی
+
نوشته شده در شنبه چهارم اسفند 1386ساعت 10:15 توسط كاوه باقری
|
|
 |
